Tertemiz giyinip atardık kendimizi mahalleye
Toplardık arkadaşları, bildiğimiz tüm oyunları oynardık
İp atlardık, hiçte yorulmazdık,
Tebeşirlerimiz vardı alçıdan
Çizmediğimiz yer kalmazdı
Tek bildiğimiz şeker ve çikolataydı
Hayallerimiz de bile onlar vardı
Durmak bilmezdik
Topumuz vardı
Arada Ayşe teyzenin bodrum katı camına çarpar
Oda topumuzu yakalar
Tehditler savurur saatlerce topumuzu esir tutardı
Durmazdık yine…
Oyun mu kalmadı?

Şimdi arkadaşlarımız nerede
İp atlamayı bıraktık, yerimizden kalkamaz tembel bir hale büründük,
Oyuncaklarımız bilgisayarlar
Artık tebeşirimiz de yok
Hayallerimiz büyük olmuş,
Çıkılmaz olmuş…
Topumuz da yok
Sanırım en son Ayşe teyze almıştı,
Artık olduğumuz yerde duruyoruz,
Yeni oyunlar görüyor,
Ne öğrenmek ne de içine girmek istiyoruz…

Sibel Yılmaz 30.05.08 10:20
Aklıma çocukluğum geldi de döktürdüm azıcık

     Hayatın her yüzünü görmeye başlamıştı çocuk yaşlarında.Bir bir terk edilişler yaşamıştı. Buna rağmen dimdik duruyordu, kazanacağı çok şey olduğuna inanıyordu…Yıllar birbirini kovalıyor o büyüdükçe olgunlaşıyordu. Arada yaptığı hatalar canını acıtsa da yılmak istemiyor inandığını bekliyordu. Arada isyan da ediyordu “Neden hep eksik yaşadım ‘mutluluk’ denen bu kavramı…?” Yaşadığı olumsuzluklardan dolayı neredeyse herkese olan güvenini kaybetmeye başlamıştı, koskoca bir zaman dilimini üzülerek, korkarak geçirmişti.

    Tam her şeyini yitirmeye başladığı bir anda elinde bir sıcaklık hissetmişti…Her şeyini paylaşabileceğini, bu zamana kadar hiçbir erkeğe açılmamış olan yüreğini açabileceği ve inanacağı varlığı bulduğuna düşünmüştü. Yaraları onun sayesin de kabuk tutmuştu, onunla mutluluk denen kavramı tam yaşamıştı…

    Hiç aklına gelmemişti bu yolculuğun kısa süreceği, oysa çocuk yaşında başlayan umut dolu bekleyişin yolu ne kadar da uzun gelmişti. Olamazdı bu, bir daha sormamalıydı bu soruyu kendisine, kabuk tutan yaraları açılmamalıydı, tam herkese olan güvenini kazanmaya başlamışken, yitirmemeliydi elindekileri…

    Şimdi altı ay beş gün oldu son durakta bekleyeli, silmek istiyordu elindekileri. Artık yeni bir sayfa açmalıydı, içerisin de bir tek kendisi…

    Her şeyi arkasına almak istedi, belki de ilk kez istediğini yapıyordu, çünkü o inanmıştı…

    Peki ya şimdi?

Sibel YILMAZ

Eveet beklenen an geldi ve sonuçlar belli oldu.

Rusya birinci, Ukrayna ikinci, Yunanistan ise üçüncü oldu…
Mor ve Ötesi ile TÜRKİYE yedinci olabildi…
Azerbaycan ise 8. olarak süpriz yaptı…

Kendi gözlemlerime göre yarışmayı seyretmeden önce Norveç, Ukranya, Yunanistan ve Ermenistanın performansını çok beğenmiştim gerek show açısından gerekse ses açısından.

Fakat oylama bittikten sonra sonuçlar açıklandığın da genellikle komşu ülkelerin birbirlerine oy vermesi yarışmanın amacı dışına çıkıldığını gösterdi.

Başta zaten beğendiğim ülkeler ilk 4 de yer aldı fakat Rusyayı hiç hesaba katmamıştım sinirim bozuldu ayrıca şarkıyı söyleyen şahsiyete sinir oldum :/

TRT sipikeri ‘nin yorumları dışın da programdan hiç zevk almadım keşke komşuluk değil de programın amacı olan sese bakılsa daha doğru olurdu.

TRT sipikeri bizi çok fena güldürdü,  oylama da hangi ülkeydi tam olarak hatırlayamadım bir genç çocuk puan durumunu söyleyecek fakat söyleyemiyor Bizim spikerin yanıtı ise ” aaa içmiş mi ne hihohihoh” :D:D:D

Sonuç olarak baktığımız da ise gerçekten çok güzel şarkılar vardı fakat ben Mor Ve Ötesi ‘nin performansını ve sesini çok beğendim, ilk 7 de olması da güzel… Hayırlısı seneye Moskova dayız artık