Hangi ağaca yaslandıysam hepsi yıkıldı, herzaman ayakta kalan bana desteğini esirgemeyen insan birtanecik Anne’m…

Her şey keşke sen kadar güzel olsa Anneciğim iyiki doğdun iyiki benim Annemsin… Allah başımdan eksik etmesin seni..

Karanlık odaların, simsiyah örtülerini çekmek istemiştim…
Arıyordum kırmızıyı…

Birden…

Tut ellerimden,
Savur beni oradan oraya,
Çıldırt dinmeyen melodinle
Bağırt arada!
Ağlat beni, kanat içimi.
Bir sen tut ellerimden,
Sürekli gezineyim vücudunda…
Ben gezindikçe sen bağır,
Sen bağır ben ağlayayım!
Götür beni en uzağa,
Sök bedenimden ruhumu.
Söndür ışıkları
Durmadan dans et benimle!
Yükselt sesini bana
Ben ağladıkça sen üzerime gel.
Ne olur mutlu etmeye çalışma beni,
En tatlı hüznümü sen yaşat bana.
Görmeyen gözlerime yön ver.
Herşeye zarar veriyorum,
Korkuyorum…
Nutkum tutuluyor yanında,
Sen hiç susma,
Yağdır, dinmesin yağmurlarım…
Gözlerini ayırma benden,
Korkuyorum artık kaybetmekten.

….

Konuşsana bağırsana bana!
Neden susuyorsun?
Islanmışsın ne oluyor sana?
Al o halde!
Sesimden sonra nefesimi de al.
Kanatıyorum ellerimi,
Değiştiriyorum seni,
Benle olduğun gibi, bana baktığın gibi
Bana dokunduğun gibi kimseye dokunma!
Al o halde!
Kanıyorum sana,

Kızıl kemandan esinlenmiştim…

Sibel Yılmaz

Ben de yakında cinnet geçirebilirim!