Bugün mü?
Bugün farklı bir şey yapayım diyorum. Günümü paylaşmak istiyorum. Çok güzel aslın da bir o kadar da kötü bir gündü bugün…
Uzunca süredir arkadaşım, kardeşim, dostumu göremedim. Bu bayram gelecek İstanbul’a ancak ananem biraz rahatsız olduğu için ani bir kararla 10 senedir gitmediğim memleketime Ordu’ya gideceğimiz kararı çıktı. Bu kararla birlikte bir taraftan memleketimi görme sevinci var diğer taraftan Zeynep’i görememe üzüntüm…
Yaklaşık 1 buçuk aydır evdeydim, çalışmıyordum. Bütün zamanım sınavlarla mulakatlarla geçti. Zorlu günler yaşadım. En son İng Bank mülakatlarına girdim iki haftalık bir süre cevap gelmeyince umudumu yitirmiştim doğrusu. Ancak bu sabah gelen bir telefonla mulakatı kazandığımı öğrendim, 8 Ekim de işe başlıyorum. Uzun bir süre tembellikden sonra tekrar iş hayatına giriyorum. Biraz alışması zor olacak ama can sıkıntısından da kurtulmuş olacağım. 
Hayatıma giren bir kaç kişinin yaşantımı daha da kötüye çevirmesine izin verdim, kendim gibi sanıyorum herkesi, onlarla gülüyor, onlarla ağlıyorum. Bilemiyorum ki arkamdan iş çevirdiklerini…. Bugün onu da öğrendim, nasıl yüzüme hala gülebiliyorlar anlamış değilim, soğuttular beni herşeyden, güvenim kalmadı kimseye, dostluğa, arkadaşlığa… Gün olur devran döner, şimdilik susuyorum ancak zamanı gelince güzel konuşacağım…
Keşke ne olacağını önceden kestirebilsek, anlayabilsek insanların iç yüzünü. En azından ufak bir kopya verebilse hayat bize ne güzel olurdu he…?
